Chapter 37, Verse 35

Onlara: “Allahdan başqa heç bir tanrı yoxdur!” – deyildiyi zaman təkəbbür göstərirdilər.

Kad im se govorilo: \"Samo je Allah Bog!\" – oni su se oholili

Uistinu, oni su se - kad im je rečeno: "Nema boga osim Allaha" - uzoholili,

他們確是這樣的：有人對他們說：「除真主外，絕無應受崇拜的」，他們就妄自尊大，

Want toen er tot hen werd gezegd: Er is geen god buiten den waren God, bliezen zij zich op met hoogmoed.

آن‌ها كسانى بودند كه وقتى به آن‌ها گفته مى‌شدکه معبودى غير از خدا وجود ندارد، تكبر مى‌ورزيدند (قبول نمى‌كردند).(35)

چرا که وقتی به آنها گفته می‌شد: «معبودی جز خدا وجود ندارد»، تکبّر و سرکشی می‌کردند...

زیرا آنان چنین بودند که هر زمان به آنان می گفتند: معبودی جز خدا نیست، تکبّر می کردند،

آنها بودند که چون لا اله الاّ اللّه (کلمه توحید) به ایشان گفته می‌شد (از قبول آن) سرکشی می‌کردند.

Quand on leur disait: «Point de divinité à part Allah», ils se gonflaient d'orgueil,

Eux, qui, lorsqu’il leur était dit : « Il n’y a point d’autre divinité qu’Allah » se montraient dédaigneux,

Lorsqu’il leur était dit qu’Allah seul est en droit d’être adoré, ils affichaient une fierté démesurée,

denn als zu ihnen gesprochen wurde: "Es ist kein Gott außer Allah", da verhielten sie sich hochmütig

Sie pflegten, wenn ihnen gesagt wurde: "Es gibt keine Gottheit außer ALLAH", sich in Arroganz zu erheben

denn sie pflegten, wenn zu ihnen gesagt wurde: "Es gibt keinen Gott außer Allah", sich hochmütig zu verhalten,

Wahrlich, sie pflegten, wenn gesagt wurde zu ihnen: "Nicht (gibt es) einen Gott, außer Allah", sich hochmütig zu verhalten,

Lalle sũ, sun kasance idan an ce musu: "Bãbu abin bautãwa, fãce Allah," sai su dõra girman kai.

Sesungguhnya mereka dahulu apabila dikatakan kepada mereka: \"Laa ilaaha illallah\" (Tiada Tuhan yang berhak disembah melainkan Allah) mereka menyombongkan diri,

Quando si diceva loro: \" Non c'è dio all'infuori di Allah\", si gonfiavano d'orgoglio

Ogni volta che viene detto loro: “Vi è un unico Dio”, diventano arroganti,

かれらは，「アッラーの外に神はありません。」と告げられると，いつも高慢になった。

അല്ലാഹു അല്ലാതെ ഒരു ദൈവവുമില്ല എന്ന്‌ അവരോട്‌ പറയപ്പെട്ടാല്‍ അവര്‍ അഹങ്കാരം നടിക്കുമായിരുന്നു.

Porque quando lhes era dito: Não há mais divindade além de Deus!, ensoberbeciam-se.

Por certo, quando se lhes dizia: "Não há deus senão Allah", ensoberbeciam-se,

Когда им говорили: \"Нет божества, кроме Аллаха\", - они превозносились

Ведь они, когда им говорили: \"Нет бога, кроме Аллаха\", - надменно отрицали это

А ведь когда им говорили: ■ \"Нет божества, кроме Аллаха\", ■ Переполняла их гордыня,

بيشڪ اُھي (اھڙا) ھئا جو جڏھن کين چئبو ھو تہ الله کانسواءِ (ٻيو) ڪو عبادت جي لائق نہ آھي (تڏھن) وڏائي ڪندا ھئا

Cuando se les decía: «¡No hay más dios que Alá!» se mostraban altivos,

En verdad, ellos se mostraban altivos cuando se les decía: «Hay un solo Dios.»

Cuando se les decía: "No hay nada ni nadie con derecho a ser adorado salvo Dios", respondían con arrogancia

Аларга дөреслектә Аллаһудан башка Илаһә юк мәгәр Аллаһу тәгалә үзе генә дип әйтелсә, алар Аллаһны берләүдән тәкәбберләнәләр.

Onlar, kendilerine, \"Allah'tan başka ilah yoktur\" dendiğinde, kibirleniyorlardı.

Çünkü onlar, kendilerine: Allah’tan başka (hak) ilah yoktur, denildiği zaman büyüklenirlerdi.

Çünkü onlara: Allah’tan başka hakkıyla ibadete layık bir ilah yoktur, denildiği zaman kibirle direnirlerdi.

یقیناً وہ ایسے لوگ تھے کہ جب ان سے کہا جاتا کہ اللہ کے سوا کوئی لائقِ عبادت نہیں تو وہ تکبّر کرتے تھے،

ان کا یہ حال تھا کہ جب ان سے کہا جاتا تھا کہ خدا کے سوا کوئی معبود نہیں تو غرور کرتے تھے

بیشک جب ان سے کہا جاتا تھا کہ اللہ کے سوا کسی کی بندگی نہیں تو اونچی کھینچتے (تکبر کرتے) تھے (ف۳۷)

Quả thật, khi chúng được nhắc ‘Không có Thượng Đế nào khác ngoài Allah’ thì chúng ngạo mạn (từ chối).

Dájúdájú nígbà tí wọ́n bá sọ fún wọn pé “Kò sí ọlọ́hun kan tí a gbọ́dọ̀ jọ́sìn fún ní ọ̀nà òdodo àyàfi Allāhu.”, wọn yóò máa ṣègbéraga.