Chapter 7, Verse 5

Əzabımıza düçar olduqları zaman onların: “Biz həqiqətən, zalım olmuşuq!” – deməkdən başqa heç bir sözləri olmamışdır.

a kada bi ih kazna Naša zadesila, jadikovanje njihovo se svodilo samo na riječi: \"Nasilnici smo, zaista, bili!\

Zato je bio priziv njihov kad bi im došla sila Naša, jedino što bi rekli: "Uistinu! Mi smo bili zalimi."

當我的刑罰降臨他們的時候，他們唯一的辯訴是說：「我們原來確是不義的。」

En hunne smeeking, toen onze straf hen bereikte, was niets anders dan dat zij zeiden: waarlijk wij zijn goddeloos geweest.

وقتى عذاب ما بر آن‌ها وارد شد سخنشان فقط اين بود كه ما ستمكار بوديم.(5)

و در آن موقع که عذاب ما به سراغ آنها آمد، سخنی نداشتند جز اینکه گفتند: «ما ظالم بودیم!» (ولی این اعتراف به گناه، دیگر دیر شده بود؛ و سودی به حالشان نداشت.)

زمانی که عذاب ما به سویشان آمد، اعترافشان جز این نبود که گفتند: قطعاً ما ستمکار بوده ایم.

پس در هنگامی که عذاب ما به آنان رسید جز این اعتراف نکردند که گفتند: ما خود ستمکار و مستحق عذاب بودیم.

Leur invocation, lorsque leur survint notre rigueur, se limita à ces paroles: «Certes nous étions injustes».

Pour toute invocation, lorsqu’elles eurent à subir Nos rigueurs, elles dirent : « Il est vrai que nous étions injustes. »

Leur seul cri, au moment où le châtiment s’abattait sur elles, fut : « Nous avons été injustes envers nous-mêmes ! »

Ihr Ausruf war nichts anderes, als Unsere Strafe über sie kam, als daß sie sagten: " Wir waren wahrlich Frevler!"

Dann hatten sie keine anderen Rufe, als Unsere Peinigung sie überraschte, außer daß sie sagten: "Gewiß, wir waren Unrecht-Begehende."

So war ihr Ausruf, als Unsere Gewalt über sie kam, nur, daß sie sagten: "Wir haben gewiß Unrecht getan."

Dann nicht war ihr Ausruf, als zu ihnen kam unsere Gewalt, außer dass sie sagten: "Wahrlich, wir waren Ungerechte."

Sa'an nan bãbu abin da yake da'awarsu, a lõkacin da azãbarMu ta jẽ musu, fãce suka ce: "Lalle ne mũ muka kasance mãsu zãlunci,"

Maka tidak adalah keluhan mereka di waktu datang kepada mereka siksaan Kami, kecuali mengatakan: \"Sesungguhnya kami adalah orang-orang yang zalim\".

Quando li colpì la Nostra severità, non poterono implorare, ma solo dire: «Sì, siamo stati ingiusti!».

Quando la Nostra punizione li colse, non levarono alcun grido tranne: “Invero siamo stati degli ingiusti”.

わが懲罰がかれらに下った時，かれらは只「わたしたちは，本当に不義を行っていた。」と言うだけであった。

അവര്‍ക്ക്‌ നമ്മുടെ ശിക്ഷ വന്നുഭവിച്ചപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ അക്രമികളായിപ്പോയല്ലോ എന്ന്‌ പറയുക മാത്രമായിരുന്നു അവരുടെ മുറവിളി.

Nada imploraram, quando os surpreendeu o Nosso castigo; não fizeram mais do que confessar, clamando: Fomos iníquos!

E, quando Nosso suplício lhes chegou, sua invocação não foi senão dizer: "Por certo, fomos injustos"

А когда Наше наказание поражало их, они лишь говорили: \"Воистину, мы были несправедливы!\

А когда настигала их Наша кара, они только и стенали: \"Воистину, мы были нечестивцами!\

И в миг, когда на них обрушивался гнев Наш, ■ Их криком (ужаса) звучали лишь слова: ■ \"Поистине, мы были нечестивы!\

پوءِ جڏھن کين اسان جو عذاب پھتو (تڏھن) سندين پڪار ھن چوڻ کانسواءِ نہ ھئي تہ اسين (پاڻ تي) ظلم ڪندا ھئاسون!

Cuando les alcanzó Nuestro rigor, no gritaron más que: «¡Fuimos impíos!».

Y cuando les llegó Nuestro castigo su súplica fue solamente decir: «En verdad, fuimos opresores.»

Cuando los alcanzó Mi castigo dijeron: "Éramos de los que cometían injusticias".

Безнең ґәзабыбыз аларга килгәндә, башка дәгъвәләре булмас, мәгәр: \"Аллаһуга карышып үзебезгә үзебез залим булуыбыз сәбәпле бу ґәзаб безгә килде\", – дип әйтүләре булыр.

Azabımız onlara gelip çattığında, yaptıkları, şu çığlığı yükseltmekten başka bir şey olmamıştır: Biz gerçekten zalimlerdik.

Azabımız onlara geldiği vakit, sözleri: “Biz, gerçekten zalimler idik!” demekten başka bir şey olmadı.

Azabımız onlara geldiğinde çağırışları, «Biz gerçekten zalim kişilermişiz» demelerinden başka bir şey olmadı.

پھر جب ان پر ہمارا عذاب آگیا تو ان کی پکار سوائے اس کے (کچھ) نہ تھی کہ وہ کہنے لگے کہ بیشک ہم ظالم تھے،

تو جس وقت ان پر عذاب آتا تھا ان کے منہ سے یہی نکلتا تھا کہ (ہائے) ہم (ہائے) ہم (اپنے اوپر) ظلم کرتے رہے

تو ان کے منہ سے کچھ نہ نکلا جب ہمارا عذاب ان پر آیا مگر یہی بولے کہ ہم ظالم تھے (ف۶)

Cho nên, khi hình phạt của TA đến với họ thì họ chỉ biết nói: “Quả thật, bầy tôi là những kẻ làm điều sai quấy.”

Igbe ẹnu wọn kò jẹ́ kiní kan nígbà tí ìyà Wa dé bá wọn ju pé wọ́n wí pé: “Dájúdájú àwa jẹ́ alábòsí.”