Chapter 12, Verse 97

(Oğlanları ona: ) “Ata! Bizim üçün günahlarımızın bağışlanmasını dilə. Biz, doğrudan da, günahkar olmuşuq!” dedilər.

\"O oče naš\" – rekoše oni – \"zamoli da nam se grijesi oproste, mi smo, zaista, zgriješili.\

Rekoše: "O oče naš! Traži nam oprost grijeha naših, uistinu, mi smo bili oni koji čine greške."

他們說：「我們的父親啊！請你為我們求饒，我們確是有罪的。」

Zij antwoordden: O vader! vraag vergiffenis van onze zonden voor ons; want, waarlijk, wij zijn zondaars geweest.

پسرانش گفتند: پدر، آمرزش گناه‌هاى ما را از خدا بخواه، ما خطاكار بوديم.(97)

گفتند: «پدر! از خدا آمرزش گناهان ما را بخواه، که ما خطاکار بودیم!»

گفتند: ای پدر! آمرزش گناهانمان را بخواه، بی تردید ما خطاکار بوده ایم.

در آن حال برادران یوسف عرضه داشتند: ای پدر بر تقصیراتمان از خدا آمرزش طلب که ما خطای بزرگ مرتکب شده‌ایم.

- Ils dirent: «O notre père, implore pour nous la rémission de nos péchés. Nous étions vraiment fautifs».

Ils dirent : « Père ! Implore pour nous le pardon de nos péchés, car nous étions coupables. »

Ils dirent : « Père ! Implore le Seigneur de pardonner nos péchés. Nous étions vraiment dans l’erreur. »

Sie sagten: "O unser Vater bitte für uns um Vergebung unserer Sünden; denn wir sind wahrhaftig schuldig gewesen."

Sie sagten: "Unser Vater! Bitte für uns um die Vergebung unserer Verfehlungen, denn wir waren gewiß Verfehlende."

Sie sagten: "O unser Vater, bitte für uns um Vergebung unserer Sünden, denn wir haben gewiß Verfehlungen begangen."

Sie sagten: "O unser Vater, bitte um Vergebung für uns unserer Sünden. Wahrlich, wir waren Verfehlende."

Suka ce: "Yã ubanmu! ka nẽma mana gãfara ga zunubanmu, lalle ne mũ, mun kasance mãsu kuskure."

Mereka berkata: \"Wahai ayah kami, mohonkanlah ampun bagi kami terhadap dosa-dosa kami, sesungguhnya kami adalah orang-orang yang bersalah (berdosa)\".

Dissero: «O padre, implora perdono per i nostri peccati, ché veramente siamo colpevoli».

Dissero: “O padre nostro! Chiedi il perdono per i nostri peccati perché certamente siamo colpevoli”.

かれらは言った。「父よ，わたしたちのために，罪の御放しを祈って下さい。わたしたちは本当に罪深い者でした。」

അവര്‍ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, ഞങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി ഞങ്ങളുടെ പാപങ്ങള്‍ പൊറുത്തുകിട്ടാന്‍ താങ്കള്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കണേ-തീര്‍ച്ചയായും ഞങ്ങള്‍ തെറ്റുകാരായിരിക്കുന്നു.

Disseram-lhe: Ó pai, implora a Deus que nos perdoe porque somos culpados!

Disseram: "Ó nosso pai! Implora perdão de nossos delitos. Por certo, estávamos errados"

Они сказали: \"Отец наш! Попроси прощения нашим грехам. Воистину, мы были грешниками\".

[Сыновья] ответили: \"Отец наш! Обратись [к Аллаху], чтобы Он простил нам грехи. Воистину, мы заблуждались\".

О наш отец! - они сказали. - ■ Проси прощенья нам за наши прегрешенья, - ■ Ведь, истинно, мы были во грехе.

چيائون تہ اي اسان جا ابا! اسان لاءِ اسان جي گناھن جي بخشش گھُر اسين بيشڪ گنھگار آھيون

Dijeron: «¡Padre! ¡Pide a Alá que nos perdone nuestros pecados! ¡Hemos pecado!»

Ellos dijeron: «¡Oh, padre nuestro! Perdona nuestros pecados. ¡Verdaderamente, estábamos equivocados!»

Dijeron: "¡Padre! Pide a Dios que perdone nuestros pecados, nosotros estábamos en el error".

Угыллары әйттеләр: \"Ий атабыз! Тәхкыйк без хаталык кылдык вә гөнаһлы булдык, инде безне гафу ит! Һәм безнең өчен Аллаһудан ярлыкау өстәгел!\

Oğulları dediler: \"Ey babamız! Günahlarımızın affını dile. Gerçekten biz hata işledik.\

Oğulları: Ey Babamız! Günahlarımızın bağışlanmasını dile, biz gerçekten günahkârız, dediler.

(Oğulları) dediler ki: Ey babamız! (Allah'tan) bizim günahlarımızın affını dile! Çünkü biz gerçekten günahkârlar idik.

وہ بولے: اے ہمارے باپ! ہمارے لئے (اﷲ سے) ہمارے گناہوں کی مغفرت طلب کیجئے، بیشک ہم ہی خطاکار تھے،

بیٹوں نے کہا کہ ابا ہمارے لیے ہمارے گناہ کی مغفرت مانگیئے۔ بےشک ہم خطاکار تھے

بولے اے ہمارے باپ! ہمارے گناہوں کی معافی مانگئے بیشک ہم خطاوار ہیں،

(Các con của Ya’qub) nói: “Thưa Cha của chúng con, xin cha hãy cầu xin (Allah) tha thứ tội lỗi cho chúng con. Quả thật, chúng con là những kẻ sai trái.”

Wọ́n sọ pé: “Bàbá wa, tọrọ àforíjìn ẹ̀ṣẹ̀ wa fún wa, dájúdájú àwa jẹ́ aláṣìṣe.”