Chapter 12, Verse 84

(Bu sözlərdən sonra Yə’qub) onlardan (oğlanlarından) üz döndərdi. (Bin Yaminin başına gələn bu iş onun yadına sevimli oğlu Yusifin müsibətini saldı) və: “(Heyf sənə) yazıq Yusif!” – dedi. Dərd-qəmdən (həmişə ağlamaqdan Yə’qubun) gözlərinə ağ gəldi. O, (bütün dərdini) içində çəkirdi (oğlanlarına bildirmirdi).

I okrenu se od njih i reče: \"O Jusufe, tugo moja!\" – a oči su mu bile pobijeljele od jada, bio je vrlo potišten.

I okrenu se od njih i reče: "O žalosti moja nad Jusufom!" A izbijelilo je oko njegovo od žalosti, pa se on savlađivao.

他不理睬他們，他說：「哀哉優素福！」他因悲傷而兩眼發白，他是壓住性子的。

Hij wendde zich van hen af en zeide: O hoezeer ben ik door Jozef bedroefd! En zijne oogen werden door treuren wit daar hij door zware droefheid overstelpt was.

و رويش را از آن‌ها برگرداند و گفت: افسوس بر يوسف. و چشمش از غصه سفيد شد، در حالى‌كه غصه‌اش را پنهان مى‌كرد.(84)

و از آنها روی برگرداند و گفت: «وا اسفا بر یوسف!» و چشمان او از اندوه سفید شد، اما خشم خود را فرو می‌برد (و هرگز کفران نمی‌کرد)!

و از آنان کناره گرفت و گفت: دریغا بر یوسف! و در حالی که از غصّه لبریز بود دو چشمش از اندوه، سپید شد.

آن گاه یعقوب (از شدت حزن) روی از آنها بگردانید و گفت: وا اسفا بر فراق یوسف!و از گریه غم چشمانش سفید شد و سوز هجران و داغ دل بنهفت.

Et il se détourna d'eux et dit: «Que mon chagrin est grand pour Joseph!» Et ses yeux blanchirent d'affliction. Et il était accablé.

Il leur tourna le dos et dit : «Hélas ! Que mon chagrin pour Joseph est profond ! » Et ses yeux blanchirent de tristesse. Il contenait mal sa douleur.

Se détournant d’eux, il ajouta : « Comme je suis triste de l’absence de Joseph ! » La prunelle de ses yeux avait blanchi à cause de la douleur qui l’accablait et qu’il avait de la peine à contenir.

Und er wandte sich von ihnen ab und sprach: "O mein Kummer um Yusuf!" Und seine Augen wurden vor Traurigkeit trüb, (doch) dann beherrschte er sich.

Dann wandte er sich von ihnen ab und sagte: "Weh um Yusuf." Und seine Augen wurden weiß von der Trauer. Und er hat es still erduldet.

Und er kehrte sich von ihnen ab und sagte: "O mein Kummer um Yusuf!" Und seine Augen wurden weiß vor Trauer, und so hielt er (seinen Kummer) zurück.

Und er kehrte sich ab von ihnen und sagte: "O mein Kummer um Yusuf!" Und wurden weiß seine Augen vor der Trauer und er (war) ein Zurückhaltender.

Kuma ya jũya daga gare su, kuma ya ce: "Yã baƙin cikina a kan Yũsufu!" Kuma idãnunsa suka yi fari sabõda huznu sa'an nan yanã ta haɗẽwar haushi.

Dan Ya'qub berpaling dari mereka (anak-anaknya) seraya berkata: \"Aduhai duka citaku terhadap Yusuf\", dan kedua matanya menjadi putih karena kesedihan dan dia adalah seorang yang menahan amarahnya (terhadap anak-anaknya).

Volse loro le spalle e disse: «Ahimé! Quanto mi dolgo per Giuseppe!». Sbiancarono i suoi occhi per la tristezza e fu sopraffatto dal dispiacere.

Egli volse loro le spalle e disse: “Quanto grande è il mio dolore per Giuseppe!”. I suoi occhi divennero bianchi per la tristezza e sprofondò in una silenziosa malinconia.

かれはかれらから離れて言った。「ああ，わたしはユースフのことを思うと，悲しくてならない。」かれ（父）の両目は悲嘆の余り自くなり，物思いに沈んだ。

അവരില്‍ നിന്നു തിരിഞ്ഞുകളഞ്ഞിട്ട്‌ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: യൂസുഫിന്‍റെ കാര്യം എത്ര സങ്കടകരം! ദുഃഖം നിമിത്തം അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഇരുകണ്ണുകളും വെളുത്ത്‌ പോയി. അങ്ങനെ അദ്ദേഹം ( ദുഃഖം ) ഉള്ളിലൊതുക്കി കഴിയുകയാണ്‌.

E afastou-se deles, dizendo: Ai de mim! Quanto sinto por José! E seus olhos ficaram anuviados pela tristeza, havia muitoretida.

E voltou-lhes as costas e disse: "Que pesar sinto por José!" E os olhos embranqueceram-se-Ihe de tristeza, pois estava muito angustiado.

Он отвернулся от них и сказал: \"Как жаль Йусуфа (Иосифа)!\" И его глаза покрылись бельмами от печали, которую он сдерживал.

Он отвернулся от них и воскликнул: \"О горе мне из-за Йусуфа!\" И покрылись глаза его от скорби бельмами, и сдерживал он свою печаль.

И отвернулся он от них и молвил: ■ \"Как велико мое страданье по Йусуфу!\" ■ И побелели от печали его очи, ■ И он едва мог скорбь сдержать.

۽ کانئن مُنھن موڙيائين ۽ چيائين يُوسف لاءِ مون کي افسوس آھي! ۽ سندس ٻئي اکيون ڏک کان اَڇيون ٿيون پوءِ اُھو ڏک ڀريل ھو

Y se alejó de ellos y dijo: «¡Qué triste estoy por José!» Y, de tristeza, sus ojos perdieron la vista. Sufría en silencio...

Y apartándose de ellos dijo: «¡Oh, qué tristeza por José!» Y sus ojos se volvieron blancos de la tristeza, pero reprimió su exasperación.

Y [le recordó el dolor por su hijo perdido y] se apartó de ellos diciendo: "¡Qué pena siento por la falta de José!" Y perdió la vista por tanta pena, y quedó desconsolado, sufriendo en silencio.

Ягъкуб г-м ачуланып алардан китте вә әйтте: \"Йусуфым өчен ни олугъ хәсрәт!\" Вә каты хәсрәт белән Йусуф өчен елап, ике күзенә ак төшеп сукыраймыш иде, шулай булса да һичкемгә зарланмады сабыр итте.

Ve yüzünü onlardan öteye döndürdü de şöyle inledi: \"Ey Yûsuf'a duyduğum gam, neredesin!\" Ve kederden gözlerine ak düştü. Durmadan yutkunuyordu.

Onlara sırt çevirdi. "Vah, Yusuf’a yazık oldu!" dedi ve üzüntüden gözlerine ak düştü. Çok hüzne boğuldu ama onu içinde saklıyordu.

Onlardan yüz çevirdi, «Ah Yusuf'um ah!» diye sızlandı ve kederini içine gömmesi yüzünden iki gözü de bembeyaz kesilmişti.

اور یعقوب (علیہ السلام) نے ان سے منہ پھیر لیا اور کہا: ہائے افسوس! یوسف (علیہ السلام کی جدائی) پر اور ان کی آنکھیں غم سے سفید ہوگئیں سو وہ غم کو ضبط کئے ہوئے تھے،

پھر ان کے پاس سے چلے گئے اور کہنے لگے ہائے افسوس یوسف (ہائے افسوس) اور رنج والم میں (اس قدر روئے کہ) ان کی آنکھیں سفید ہوگئیں اور ان کا دل غم سے بھر رہا تھا

اور ان سے منہ پھیرا (ف۱۹۳) اور کہا ہائے افسوس! یوسف کی جدائی پر اور اس کی آنکھیں غم سے سفید ہوگئیں (ف۱۹۴) وہ غصہ کھا تا رہا،

Rồi (Ya’qub) quay lưng về phía họ và nói: “Thật tội cho Yusuf!” Đôi mắt của Y đã biến thành màu trắng đục (do đã khóc quá nhiều) vì đau buồn, và Y đã cố kìm nén nỗi đau.

Ó pa wọ́n tì, ó sì sọ pé: “Ìbànújẹ́ ń bẹ fún mi lórí Yūsuf!” Ojú rẹ̀ méjèèjì sì funfun wá (kò ríran mọ́) látara ìbànújẹ́ náà; ó sì pa á mọ́ra.