Chapter 8, Verse 31

Ayələrimiz onlara oxunduğu zaman: “Eşitdik: istəsək, biz də bunu bənzərini deyə bilərik. Bu, qədimlərin əfsanələrindən (uydurmalarından) başqa bir şey deyildir!” – söyləyərlər.

Kada im se riječi Naše kazuju, govore: \"Već smo čuli! Da hoćemo, i mi bismo tako nešto rekli; to su samo izmišljotine naroda drevnih.\

I kad im se uče ajeti Naši, govore: "Već smo čuli. Da hoćemo, sigurno bismo govorili slično ovom. Ovo su samo priče ranijih."

當別人對他們宣讀我的蹟象的時候，他們說：「我們確已聽見過了，假若我們意欲，我們必說出與此相似的文詞來；這只是古人的（神話）。」

En als onze teekens voor hen worden herhaald, zeggen zij: Wij hebben het gehoord; indien het ons behaagde, konden wij iets dergelijks uitspreken; dit zijn slechts fabelen der ouden.

وقتى آيات ما براى آن‌ها خوانده شود مى‌گويند: شنيديم، اگر بخواهيم مثل اين را مى‌گوييم، اين‌ها فقط افسانه‌هاى گذشتگان است.(31)

و هنگامی که آیات ما بر آنها خوانده می‌شود، می‌گویند: «شنیدیم؛ (چیز مهمّی نیست؛) ما هم اگر بخواهیم مثل آن را می‌گوییم؛ اینها همان افسانه‌های پیشینیان است!» (ولی دروغ می‌گویند، و هرگز مثل آن را نمی‌آورند.)

و هنگامی که آیات ما را بر آنان می خوانند، می گویند: البته شنیدیم [ولی این آیات، مطلب فوق العاده ای نیست] ما هم اگر بخواهیم مانند آن را می گوییم، این آیات جز افسانه پیشینیان نیست!!

و چون بر آنان آیات ما تلاوت شود گویند: شنیدیم، اگر ما هم می‌خواستیم مانند آن می‌گفتیم، این چیزی جز افسانه پیشینیان نیست.

Et lorsque Nos versets leur sont récités, ils disent: «Nous avons écouté, certes! Si nous voulions, nous dirions pareil à cela, ce ne sont que des légendes d'anciens.»

Et (rappelle-toi) quand on leur récitait Nos versets et qu’ils disaient : « Nous avons entendu, et si nous voulions, nous produirions des (versets) semblables ; ce ne sont là que fables d’anciens. »

Lorsque Nos versets leur sont récités, ils disent : « Nous avons déjà entendu ce genre de récits ! Nous pourrions, si nous le voulions, en produire de semblables. Ce ne sont là que légendes des temps anciens ! »

Und wenn ihnen Unsere Verse verlesen werden, sagen sie: "Wir haben es gehört. Wollten wir es, könnten wir gewiß Derartiges äußern; denn das sind ja Fabeln der Früheren."

Und als ihnen Unsere Ayat vorgetragen wurden, sagten sie: "Bereits hörten wir es, hätten wir es gewollt, hätten wir doch Ähnliches wie dieses gesagt. Dies sind doch nur die Legenden der Vorfahren."

Und wenn ihnen Unsere Zeichen verlesen werden, sagen sie: "Wir haben es bereits gehört. Wenn wir wollten, könnten wir fürwahr etwas Gleichartiges sagen. Das sind nur Fabeln der Früheren."

Und wenn verlesen werden auf sie unsere Zeichen, sagen sie: "Sicherlich haben wir gehört. Wenn wir wollten, sicherlich könnten wir sagen ähnliches (wie) dieses. Nicht (ist) dies, außer (die) Fabeln der Früheren."

Kuma idan aka karanta, ãyõyinMu a kansu, sukan ce: "Lalle ne mun ji dã muna so, haƙĩƙa, da mun faɗi irin wannan; wannan bai zama ba fãce tãtsunãyõyin mutãnen farko."

Dan apabila dibacakan kepada mereka ayat-ayat Kami, mereka berkata: \"Sesungguhnya kami telah mendengar (ayat-ayat yang seperti ini), kalau kami menhendaki niscaya kami dapat membacakan yang seperti ini, (Al Quran) ini tidak lain hanyalah dongeng-dongengan orang-orang purbakala\".

E quando vengono loro recitati i Nostri versetti, dicono: «Già li abbiamo ascoltati! Se volessimo potremmo dire le stesse cose: queste non sono che favole degli antichi!».

Quando vengono presentati loro i Nostri segni, dicono: “Lo abbiamo udito anche prima. Se lo desiderassimo, potremmo pronunciare parole come queste. Queste non sono altro che favole degli antichi”.

またわが印がかれらに読誦された時，かれらは言った。「わたしたちは（先に）聞いている。もしわたしたちが望むならば，これらと同じことが言えるであろう。本当にこれは，昔の物語に過ぎない。」

നമ്മുടെ വചനങ്ങള്‍ അവര്‍ക്ക്‌ ഓതികേള്‍പിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ അവര്‍ പറയും: ഞങ്ങള്‍ കേട്ടിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങള്‍ വിചാരിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ ഇതു ( ഖുര്‍ആന്‍ ) പോലെ ഞങ്ങളും പറയുമായിരുന്നു. ഇത്‌ പൂര്‍വ്വികന്‍മാരുടെ പഴങ്കഥകളല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല.

Quando lhes são recitados os Nossos versículos, dizem: Já os ouvimos e, se quiséssemos, poderíamos repetir outrosiguais, porque não são senão fábulas dos primitivos!

E, quando se recitavam Nossos versículos, para eles diziam: "Com efeito, já os ouvimos. Se quiséssemos, haveríamos dito algo igual a isso; isso não são senão fábulas dos antepassados"

Когда им читают Наши аяты, они говорят: \"Мы уже слышали это. Если мы захотим, то сочиним нечто подобное. Ведь это - всего лишь сказки древних народов\".

Когда им произносят Наши аяты, они говорят: Мы слышали все это прежде. Если бы мы захотели, то сказали бы подобное же. Все это - всего лишь легенды древних .

Когда читают им знаменья Наши, ■ То говорят они: ■ \"Мы слышали уже. И если б мы того желали, ■ Мы бы измыслили подобное сему. ■ Сие - всего лишь сказы первых\".

۽ جڏھن اسان جون آيتون کين پڙھي ٻڌائجن ٿيون (تڏھن) چوندا آھن تہ ٻڌوسون، جيڪڏھن گھرون تہ اُنھيءَ جھڙو (اسين بہ) چئون، (پر) ھي تہ رڳو اڳين جون آکاڻيون آھن

Y cuando se les recitaban Nuestras aleyas, decían: «¡Ya hemos oído! Si quisiéramos, diríamos algo parecido. Éstas no son sino patrañas de los antiguos».

Y, cuando les son recitados Nuestros versículos, dicen: «¡Ya lo hemos oído! ¡Si quisiéramos podríamos decir cosas semejantes! ¡No son más que mitos de los primitivos!»

Cuando se les recitan Mis versículos, dicen [los que se niegan a creer]: "Oímos, pero si quisiéramos podríamos decir palabras similares. Son fábulas de nuestros ancestros".

Аларга аятьләребез укылса әйтәләр: \"Тәхкыйк ишеттек, әгәр теләсәк без дә мондый аятьләрне укыр идек. Сез укыган аятьләр – әүвәлгеләрдән калган әкияттән башка һичнәрсә түгелдер\", – дип.

Ayetlerimiz onlara okunduğunda şöyle derler: \"Tamam, işittik. İstersek bunun gibisini elbette ki söyleriz; öncekilerin masallarından başka şey değil ki bu!\

Ayetlerimiz onlara okunduğu zaman; "Duyduk, istesek biz de bunun benzerini söyleyebiliriz. Bu sadece eskilerin masalları" dediler.

Onlara âyetlerimiz okunduğu zaman dediler ki: «(Evet) işittik, istesek biz de bunun benzerini elbette söyleyebiliriz. Bu öncekilerin masallarından başka bir şey değildir.»

اور جب ان پر ہماری آیتیں پڑھی جاتی ہیں (تو) وہ کہتے ہیں: بیشک ہم نے سن لیا اگر ہم چاہیں تو ہم بھی اس (کلام) کے مثل کہہ سکتے ہیں یہ تو اگلوں کی (خیالی) داستانوں کے سوا (کچھ بھی) نہیں ہے،

اور جب ان کو ہماری آیتیں پڑھ کر سنائی جاتی ہیں تو کہتے ہیں (یہ کلام) ہم نے سن لیا ہے اگر ہم چاہیں تو اسی طرح کا (کلام) ہم بھی کہہ دیں اور یہ ہے ہی کیا صرف اگلے لوگوں کی حکایتیں ہیں

اور جب ان پر ہماری آیتیں پڑھی جائیں تو کہتے ہیں ہاں ہم نے سنا ہم چاہتے تو ایسی ہم بھی کہہ دیتے یہ تو نہیں مگر اگلوں کے قصے (ف۵۲)

(Những kẻ đa thần), khi các Lời Mặc khải của TA được xướng đọc cho chúng thì chúng bảo: “Thật ra chúng tôi đã từng nghe (những điều này). Nếu chúng tôi muốn, chúng tôi có thể sáng tác những lời tương tự. Đây chẳng qua chỉ là những câu chuyện cổ tích thời xưa.”

Nígbà tí A bá ń ké àwọn āyah Wa fún wọn, wọ́n á wí pé: “A kúkú ti gbọ́. Tí ó bá jẹ́ pé a bá fẹ́ ni. àwa náà ìbá sọ irú èyí. Kí ni èyí bí kò ṣe àkọsílẹ̀ àlọ́ àwọn ẹni àkọ́kọ́.”