Chapter 7, Verse 28

(Şeytanla dost olanlar) ədəbsizlik (bütpərəstlik adəti üzrə Kə’bəni çılpaq təvaf) etdikləri zaman: “Atalarımızı belə gördük. Bunu bizə Allah əmr etmişdir”,- deyirlər. (Ya Peyğəmbərim!) De: “Allah ədəbsizlik (yaramaz işlər) əmr etməz. Allaha qarşı bilmədiyiniz şeyimi deyirsiniz?”

A kada urade neko ružno djelo, govore: \"Zatekli smo pretke naše da to rade, a i Allah nam je to zapovijedio.\" Reci: \"Allah ne zapovijeda da se rade ružna djela! Zašto o Allahu govorite ono što ne znate?\

A kad učine razvrat, govore: "Našli smo na tome očeve naše i Allah nam je to naredio." Reci: "Uistinu, Allah ne naređuje razvrat. Zar govorite o Allahu ono šta ne znate?"

當他們做了醜事的時候，他們說：「我們發現我們的祖先是這樣做的。真主也是命令我們這樣做的。」你說：「真主不命令人做醜事。難道你們假借真主的名義而妄言你們自己所不知道的事情嗎？」

En als zij eene zondige daad hebben bedreven, zeggen zij: Wij hebben het door onze vaderen zien verrichten; God heeft het bevolen. Zeg hun; God beveelt geene schandelijke daden; zegt gij van God wat gij niet weet?

وقتى كار زشتى مى‌كنند مى‌گويند: پدرانمان را بر اين‌كار يافتيم و خدا دستور آن را به ما داده است. بگو: خدا هيچوقت به كار زشت دستور نمى‌دهد. آيا ندانسته از قول خدا حرف مى‌زنيد؟(28)

و هنگامی که کار زشتی انجام می‌دهند می‌گویند: «پدران خود را بر این عمل یافتیم؛ و خداوند ما را به آن دستور داده است!» بگو: «خداوند (هرگز) به کار زشت فرمان نمی‌دهد! آیا چیزی به خدا نسبت می‌دهید که نمی‌دانید؟!»

چون کار زشتی مرتکب می شوند، می گویند: پدرانمان را بر آن [کار] یافتیم و خدا ما را به آن فرمان داده. بگو: یقیناً خدا به کار زشت فرمان نمی دهد، آیا چیزی را که نمی دانید [از روی جهل و نادانی] به خدا نسبت می دهید؟!

و چون کار زشتی کنند گویند: ما پدران خود را بدین کار یافته‌ایم و خدا ما را به آن امر نموده. بگو: هرگز خدا امر به اعمال زشت نکند. آیا چیزی را که نمی‌دانید به خدا نسبت می‌دهید؟!

et quand ceux-ci commettent une turpitude, ils disent: «C'est une coutume léguée par nos ancêtres et prescrite par Allah.» Dis: «[Non,] Allah ne commande point la turpitude. Direz-vous contre Allah ce que vous ne savez pas?»

Lorsqu’ils commettent une turpitude, ils disent : « C’est ainsi que faisaient nos ancêtres, et Allah nous l’a ordonné. » Dis : « Allah n’ordonne jamais (de succomber à) la turpitude. Raconterez-vous donc sur le compte d’Allah ce que vous ne savez point ? »

Lorsqu’ils commettent un acte infâme, ils disent : « Nous avons hérité cette pratique, d’ailleurs prescrite par Allah, de nos ancêtres. » Dis : « Allah ne saurait prescrire une infamie. Attribuez-vous à Allah des prescriptions sans être certains qu’elles émanent de Lui ? »

Und wenn sie eine Schandtat begehen, sagen sie: "Wir fanden unsere Väter dabei, und Allah hat sie uns befohlen." Sprich: "Wahrlich, Allah befiehlt keine Schandtaten. Wollt ihr denn von Allah reden, was ihr nicht wisset?"

Und wenn sie eine Abscheulichkeit getan haben, sagten sie: "Wir fanden unsere Ahnen diese praktizieren und ALLAH gebot sie uns." Sag: "Gewiß, ALLAH gebietet keine Abscheulichkeit!" Wollt ihr von ALLAH etwas behaupten, was ihr nicht wisst?!

Und wenn sie eine Abscheulichkeit begehen, sagen sie: "Wir haben unsere Väter darin (vorgefunden, und Allah hat es uns geboten." Sag: Allah gebietet nicht Schändliches. Wollt ihr (denn) über Allah sagen, was ihr nicht wißt?

Und wenn sie machen eine Abscheulichkeit, sagen sie "Wir fanden darin unsere Vorväter und Allah hat uns befohlen dies." Sag: "Wahrlich, Allah nicht gebietet Schändliches. Sagt ihr über Allah, was nicht ihr wisst?"

Kuma idan suka aikata alfãsha su ce: "Mun sãmi ubanninmu akanta." Kuma Allah ne Ya umurce mu da ita."Ka ce: "Lalle ne, Allah bã Ya umurni da alfãsha. Shin kunã faɗar abin da bã ku da saninsa ga Allah?"

Dan apabila mereka melakukan perbuatan keji, mereka berkata: \"Kami mendapati nenek moyang kami mengerjakan yang demikian itu, dan Allah menyuruh kami mengerjakannya\". Katakanlah: \"Sesungguhnya Allah tidak menyuruh (mengerjakan) perbuatan yang keji\". Mengapa kamu mengada-adakan terhadap Allah apa yang tidak kamu ketahui?

Quando commettono qualcosa di turpe, dicono: «Così facevano i nostri avi, è Allah che ce lo ha ordinato». Di': «Allah non comanda la turpitudine. Direte, contro Allah, ciò che non conoscete?».

Quando compiono qualcosa di vergognoso, affermano: “I nostri antenati si comportavano in questo modo e Dio ci ha ordinato di comportarci così”. Dì: “Dio non comanda mai ciò che è vergognoso. Affermate forse di Lui ciò che non conoscete?”

かれらは淫らなことをする時，「わたしたちは祖先が行うのを見た。またアッラーがこれをわたしたちに命じられた。」と言う。言ってやるがいい。「アッラーは決して淫らなことを命じられない。あなたがたはアッラーに就いて，知りもしないことをロにするのか。」

അവര്‍ വല്ല നീചവൃത്തിയും ചെയ്താല്‍, ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കള്‍ അതില്‍ നിലകൊള്ളുന്നതായി ഞങ്ങള്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്നും, അല്ലാഹു ഞങ്ങളോട്‌ കല്‍പിച്ചതാണത്‌ എന്നുമാണവര്‍ പറയുക. ( നബിയേ, ) പറയുക: നീചവൃത്തി ചെയ്യുവാന്‍ അല്ലാഹു കല്‍പിക്കുകയേയില്ല. നിങ്ങള്‍ അല്ലാഹുവിന്‍റെ പേരില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ വിവരമില്ലാത്തത്‌ പറഞ്ഞുണ്ടാക്കുകയാണോ?

Quando estes cometem uma obscenidade, dizem: Cometemo-la porque encontramos nossos pais fazendo isto; e foi DeusQuem no-la ordenou. Dize: Deus jamais ordena obscenidade. Ousais dizer de Deus o que ignorais?

E, quando eles cometem obscenidade, dizem: "Encontramos, nela, nossos pais, e Allah no-la ordenou." Dize, Muhammad: "Por certo, Allah não ordena a obscenidade. Dizeis acerca de Allah o que não sabeis?"

Когда они совершают мерзость, они оправдываются так: \"Мы видели, что наши отцы поступали таким образом. Аллах повелел нам это\". Скажи: \"Аллах не велит совершать мерзость. Неужели вы станете наговаривать на Аллаха то, чего не знаете?\

Когда же они совершают какой-либо мерзкий поступок, они оправдываются так: \"И наши отцы поступали так же, и Аллах велел нам [поступать] именно так\". А ты [, Мухаммад,] отвечай: \"Воистину, Аллах не велит совершать поступков мерзких. Неужели вы станете возводить на Аллаха то, о чем не ведаете?\

Когда (неверные) творят какую-либо мерзость, ■ То говорят они: \"Нашли мы наших праотцев ■ Творящими подобное (сему); ■ И нам Аллах велел такое\". ■ Скажи: \"Аллах, поистине, велеть не может мерзость. ■ Неужто на Аллаха станете вы говорить такое, ■ О чем не ведаете сами?\

۽ (پڻ انھن جا دوست جي) جڏھن ڪو بي حيائي جو ڪم ڪن ٿا (تڏھن) چون ٿا تہ اُن (واٽ) تي اسان جا ابا ڏاڏا (ھلندا) ڏٺاسون ۽ الله اسانکي اُنھن (جي ڪرڻ) جو حُڪم ڪيو آھي، (اي پيغمبر! کين) چئو تہ بيشڪ الله بي حيائيءَ جي ڪمن جو حُڪم نہ ڪندو آھي، اوھين الله تي اھو (ڪوڙ) ڇو چوندا آھيو جنھن جي (سند) اوھين نہ ڄاڻندا آھيو؟

Cuando cometen una deshonestidad, dicen: «Encontramos a nuestros padres haciendo lo mismo y Alá nos lo ha ordenado». Di: «Ciertamente, Alá no ordena la deshonestidad. ¿Decís contra Alá lo que no sabéis?»

Y cuando cometen una indecencia, dicen: «Nuestros antepasados hacían lo mismo. Dios nos ordenó hacerlo» Di: «¡Dios jamás ordena cometer indecencias! ¿Atribuís a Dios lo que no sabéis?»

que cuando cometen una obscenidad se excusan diciendo: "Nuestros padres lo hacían y Dios así nos lo ordenó". Diles: "Dios no ordena la inmoralidad. ¿Afirman sobre Dios algo que en realidad ignoran?"

Кайчан фәхеш эшне кылсалар: \"Ата-бабаларыбызның бу эшне эшләгәннәрен күрдек һәм Аллаһ әмер кылды бу эшләрне кылырга\", – диләр, әйт: \"Аларга Аллаһ андый фәхеш эшләргә әмер кылмый, белмәгәнегезне Аллаһуга ифтира кылырга ничек оялмыйсыз\", – дип.

Bir iğrençlik yaptıklarında şöyle derler: \"Atalarımızı bu hal üzere bulmuştuk. Yani Allah emretti bize bunu.\" De ki: \"Allah, edepsizliği/iğrençliği emretmez. Allah hakkında, bilmediğiniz şeyleri mi söylüyorsunuz?\

Onlar kötü bir iş yaptıkları zaman: Atalarımızı böyle yaparken bulduk, Allah da bunu bize emretti, derler. De ki: Allah, kötülüğü emretmez. Bilmediğiniz şeyi Allah’a karşı mı söylüyorsunuz?

Onlar bir kötülük yaptıkları zaman: «Babalarımızı bu yolda bulduk. Allah da bize bunu emretti» derler. De ki: Allah kötülüğü emretmez. Allah'a karşı bilmediğiniz şeyleri mi söylüyorsunuz?

اور جب وہ کوئی بے حیائی کا کام کرتے ہیں (تو) کہتے ہیں: ہم نے اپنے باپ دادا کو اسی (طریقہ) پر پایا اور اﷲ نے ہمیں اسی کا حکم دیا ہے۔ فرما دیجئے کہ اﷲ بے حیائی کے کاموں کا حکم نہیں دیتا۔ کیا تم اﷲ (کی ذات) پر ایسی باتیں کرتے ہو جو تم خود (بھی) نہیں جانتے،

اور جب کوئی بے حیائی کا کام کرتے ہیں تو کہتے ہیں کہ ہم نے اپنے بزرگوں کو اسی طرح کرتے دیکھا ہے اور خدا نے بھی ہم کو یہی حکم دیا ہے۔ کہہ دو خدا بےحیائی کے کام کرنے کا ہرگز حکم نہیں دیتا۔ بھلا تم خدا کی نسبت ایسی بات کیوں کہتے ہو جس کا تمہیں علم نہیں

اور جب کوئی بے حیائی کریں (ف۳۷) تو کہتے ہیں ہم نے اس پر اپنے باپ دادا کو پایا اور اللہ نے ہمیں اس کا حکم دیا (ف۳۸) تو فرماؤ بیشک اللہ بے حیائی کا حکم نہیں دیتا، کیا اللہ پر وہ بات لگاتے ہو جس کی تمہیں خبر نہیں،

Mỗi lần (những kẻ đa thần) làm điều ố uế (như thờ bục tượng, đi vòng quanh ngôi đền Ka’bah với thân thể trần truồng, ...), chúng bảo: “Chúng tôi đã thấy ông bà của mình làm như thế, và Allah đã ra lệnh cho chúng tôi làm như vậy.” Ngươi (hỡi Thiên Sứ) hãy nói với họ: “Quả thật, Allah không hề bảo làm điều ô uế. Lẽ nào các ngươi cáo buộc cho Allah những điều mà các ngươi không biết?!”

Nígbà tí wọ́n bá ṣe ìbàjẹ́ kan, wọ́n á wí pé: “A bá àwọn bàbá wa lórí rẹ̀ ni. Allāhu l’Ó sì pa á láṣẹ fún wa.” Sọ pé: “Dájúdájú Allāhu kì í p’àṣẹ ìbàjẹ́. Ṣé ẹ fẹ́ ṣàfitì ohun tí ẹ ò nímọ̀ nípa rẹ̀ sọ́dọ̀ Allāhu ni?”