Chapter 7, Verse 164

Onlardan (dəniz kənarındakı qəsəbədə yaşayan İsrail oğullarından) bir dəstə: “Allahın məhv edəcəyi və ya şiddətli əzab verəcəyi bir tayfaya nə üçün öyüd–nəsihət verirsiniz?” – dediyi zaman, (nəsihət verənlər) onlara cavab olaraq: “(İnsanları yaxşı işlərə sövq etmək, pis işlərdən çəkindirmək bizə vacib olduğundan) bu, Rəbbiniz qarşısında üzrxahlıq etmək üçündür. Bəlkə, onlar (bu öyüd-nəsihətdən nəticə çıxarıb) pis əməllərdən çəkinsinlər!” – dedilər.

A kad neki od njih rekoše: \"Zašto opominjete narod koji će Allah uništiti ili ga teškim mukama namučiti?\" – oni odgovoriše: \"Da bismo se pred Gospodarom vašim opravdali i da bi se oni grijeha klonili.\

I kad reče zajednica između njih: "Zašto savjetujete narod čiji će Allah uništilac biti ili mučitelj njihov kaznom žestokom?" Rekoše: "Pravdanje Gospodaru vašem i da bi se oni pobojali."

當時，他們中有一伙人說：「真主要加以毀滅，或加以嚴懲的民眾，你們何必勸戒他們呢？」他們說：「因為求得你們主的原諒，而且希望他們能敬畏。」

En toen een deel hunner tot de anderen zeide: Waarom waarschuwt gij een volk, hetwelk God verdelgen of met eene gestrenge kastijding straffen wil? Antwoordden zij: Dit is eene verontschuldiging voor ons bij uwen Heer ten einde zij zich zullen behoeden.

آن وقتى كه عده‌اى از آن‌ها گفتند: چرا افرادى را كه خدا آن‌ها را هلاك مى‌كند يا آن‌ها را به سختى عذاب مى‌كند موعظه مى‌كنيد؟ گفتند: اين موعظه معذرتى براى ما پيش خداوند شما است. ممكن است آن‌ها پرهیزکار شوند.(164)

و (به یاد آر) هنگامی را که گروهی از آنها (به گروه دیگر) گفتند: «چرا جمعی (گنهکار) را اندرز می‌دهید که سرانجام خداوند آنها را هلاک خواهد کرد، یا به عذاب شدیدی گرفتار خواهد ساخت؟! (آنها را به حال خود واگذارید تا نابود شوند!)» گفتند: «(این اندرزها،) برای اعتذار (و رفع مسؤولیت) در پیشگاه پروردگار شماست؛ بعلاوه شاید آنها (بپذیرند، و از گناه باز ایستند، و) تقوا پیشه کنند!»

و گروهی از بنی اسرائیل [که در برابر بد کاری های دیگران ساکت بودند، به پند دهندگان خیرخواه و دلسوز] گفتند: چرا گروهی را که خداهلاک کننده آنان یا عذاب کننده آنان به عذابی سخت است، پند می دهید؟ [پند دادن شما کاری نابجاست.] گفتند: برای اینکه در پیشگاه پروردگارمان [نسبت به رفع مسؤولیت خود] حجت و عذر داشته باشیم و شاید آنان [از گناهانشان] بپرهیزند.

و چون (پند و موعظه ناصحین در آنها اثری نکرد) جمعی از آن گروه گفتند: چرا قومی را که از جانب خدا به هلاک و یا به عذاب سخت محکومند باز موعظه می‌کنید؟ناصحان گفتند: پند ما معذرت (و اتمام حجت) است از جانب پروردگارتان، و دیگر آنکه شاید (اثر کند و) تقوا پیشه کنند.

Et quand parmi eux une communauté dit: «Pourquoi exhortez-vous un peuple qu'Allah va anéantir ou châtier d'un châtiment sévère?» Ils répondirent: «Pour dégager notre responsabilité vis-à-vis de votre Seigneur; et que peut-être ils deviendront pieux!»

Et lorsqu’un groupe d’entre eux dit : « Qu’avez-vous à exhorter des gens qu’Allah va faire périr et qu’Il va soumettre à un terrible supplice ? » Ils dirent : « Pour n’en être point responsables devant notre Seigneur et dans l’espoir qu’ils deviendront pieux ! »

Une partie d’entre eux dit : « Pourquoi exhortez-vous des gens qu’Allah va faire périr ou soumettre à d’affreux tourments ? » Ils répondirent : « Afin de dégager notre responsabilité et dans l’espoir qu’ils finissent par renoncer au péché. »

Und als eine Gemeinschaft unter ihnen sagte: "Warum ermahnt ihr Leute, die Allah vernichten oder mit einer strengen Strafe bestrafen will?" - da sagten sie (die Ermahner): "Zur Entschuldigung vor eurem Herrn, und damit sie gottesfürchtig werden mögen."

Und (erinnere daran), als eine Umma von ihnen sagte: "Wozu ermahnt ihr Leute, die ALLAH zugrunde richten oder mit einer qualvollen Peinigung peinigen wird?" Sie sagten: "(Unsere Ermahnung ist) eine Entschuldigung vor eurem HERRN und damit sie vielleicht Taqwa gemäß handeln."

Und als eine Gemeinschaft von ihnen sagte: "Warum ermahnt ihr Leute, die Allah vernichten oder mit strenger Strafe strafen wird?", sagten sie: "Als eine Entschuldigung bei eurem Herrn und auf daß sie gottesfürchtig werden mögen."

Und als sagte eine Gemeinschaft von ihnen: "Warum ermahnt ihr Leute, Allah (wird sein) deren Vernichter oder ihr Strafer (mit) Strafe?" strenger Sie sagten: "(Als) eine Entschuldigung bei eurem Herren und auf daß sie gottesfürchtig werden."

Kuma a lõkacin da wata al'umma daga gare su ta ce: "Don me kuke yin wa'azi ga mutãne waɗanda Allah Yake Mai halaka su kõ kuwa Mai yi musu azãba, azãba mai tsanani?" Suka ce: "Dõmin nẽman hanzari zuwa ga Ubangijinku, kuma tsammãninsu, sunã yin taƙawa."

Dan (ingatlah) ketika suatu umat di antara mereka berkata: \"Mengapa kamu menasehati kaum yang Allah akan membinasakan mereka atau mengazab mereka dengan azab yang amat keras?\" Mereka menjawab: \"Agar kami mempunyai alasan (pelepas tanggung jawab) kepada Tuhanmu, dan supaya mereka bertakwa.

E quando alcuni di loro dissero: «Perché ammonite un popolo che Allah distruggerà o punirà con duro castigo?». Risposero: «Per avere una scusa di fronte al vostro Signore e affinché [Lo] temano!».

Quando alcuni di loro dissero: “Perché predicate a coloro che Dio distruggerà o visiterà con una terribile punizione?” I predicatori risposero: “Per compiere i doveri che abbiamo verso il nostro Signore e affinché questi peccatori possano temerLo”.

かれらの中の一団がこう言った時（を思え）。「何故あなたがたは，アッラーが絶滅され，また激しい懲罰をしようとされる民に訓戒するのか。」かれら（布教者）は言った。「あなたがたの主に，罪の御許しを願うためである。そうすればかれらは主を畏れるであろう。」

അല്ലാഹു നശിപ്പിക്കുകയോ കഠിനമായി ശിക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യാന്‍ പോകുന്ന ഒരു ജനവിഭാഗത്തെ നിങ്ങളെന്തിനാണ്‌ ഉപദേശിക്കുന്നത്‌? എന്ന്‌ അവരില്‍ പെട്ട ഒരു സമൂഹം പറഞ്ഞ സന്ദര്‍ഭം ( ശ്രദ്ധിക്കുക ) അവര്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു: നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിങ്കല്‍ ( ഞങ്ങള്‍ ) അപരാധത്തില്‍ നിന്ന്‌ ഒഴിവാകുന്നതിന്‌ വേണ്ടിയാണ്‌. ഒരു വേള അവര്‍ സൂക്ഷ്മത പാലിച്ചെന്നും വരാമല്ലോ.

Recorda-te de quando um grupo deles disse: Por que exortais um povo que Deus exterminará ou atormentaráseveramente? Outro grupo disse: Fazemo-lo para que tenhamos uma desculpa ante o vosso Senhor; quem sabe O temerão (depois disso!)

E de quando uma comunidade entre eles, disse: "Por que exortais um povo, que Allah aniquilará ou castigará com veemente castigo?" Disseram: "É escusa perante vosso Senhor, e isso, para serem, talvez, piedosos"

Вот некоторые из них сказали: \"Зачем вам увещевать людей, которых Аллах погубит или подвергнет тяжким мучениям?\" Они сказали: \"Чтобы оправдаться перед вашим Господом. Быть может, они устрашатся\".

[Вспомни] также, как некоторые люди из их числа вопрошали: \"Ради чего вы читаете наставления людям, которых погубит или сурово накажет Аллах?\" Они ответили: \"Чтобы оправдаться перед вашим Господом. Да к тому же, быть может, они станут богобоязненными\".

Когда же некие из них сказали: ■ \"Зачем вы увещаете народ, ■ Который Аллах (задумал) погубить иль наказать суровой карой?\", ■ (Они) ответили: ■ \"Чтоб оправдаться пред Владыкой вашим ■ И дать возможность им страшиться Его гнева\".

۽ جڏھن منجھانئن ھڪ ٽوليءَ (نصيحت ڪندڙن کي) چيو تہ اھڙيءَ قوم کي اوھين ڇو نصيحت ڪندا آھيو جن کي الله ھلاڪ ڪندڙ آھي يا کين سخت عذاب ڪندڙ آھي؟ تڏھن چيائون تہ (اسان جي نصيحت) اوھانجي پالڻھار وٽ عذر آھي ۽ منَ اُھي ڊڄن

Y cuando unos dijeron: «¿Por qué exhortáis a un pueblo que Alá va a hacer perecer o a castigar severamente?» Dijeron: «Para que vuestro Señor nos disculpe. Quizás, así teman a Alá».

Y (recuerda) cuando un grupo de ellos dijo (a otro): «¿Para qué amonestar a una gente a la que Dios va a aniquilar o a castigar con un duro castigo?» Dijeron (estos otros): «Es para tener una disculpa ante vuestro Señor y porque quizás así sean temerosos de Dios.»

Un grupo de gente justa de entre ellos preguntaron [a quienes exhortaban al bien]: "¿Por qué exhortan a un pueblo al que Dios aniquilará o castigará duramente?" Respondieron: "Para que nuestro Señor no nos castigue por no haber ordenado el bien, y para que quizás tengan temor [de Dios]".

Шимбә көн балык тотарга катнашмаган бер таифә, балык тотучыларга каршылык күрсәткән кешеләргә әйтте: \"Аллаһ һәлак итәчәк яки каты ґәзаб кылачык каумне нигә вәгәзьлисез?\" Вәгәзьләүчеләр әйттеләр: \"Раббыгызга гозер күрсәтер өчен вәгәзьлибез, бәлки вәгазьләнеп, шимбә көн балык тотудан туктарлар\".

İçlerinden bir topluluk şöyle dedi: \"Allah'ın helâk edeceği yahut şiddetli bir azapla azaplandıracağı bir topluma ne diye öğüt verip duruyorsunuz?\" Dediler ki: \"Rabbinize karşı bir mazeret olsun diye ve bir de korunup sakınırlar ümidiyle.\

Onlardan bir topluluk şöyle diyordu: Allah’ın helak edeceği ve şiddetli bir ceza ile cezalandıracağı topluma niye öğüt veriyorsunuz? Rabbinize karşı bir mazeret beyan edelim diye bir de belki sakınırlar/takvalı olurlar! diye cevap verdiler.

İçlerinden bir topluluk: «Allah'ın helâk edeceği yahut şiddetli bir şekilde azap edeceği bir kavme ne diye öğüt veriyorsunuz?» dedi. (Öğüt verenler) dediler ki: "Rabbimize mazeret olmak üzere.. Belki sakınırlar" demişlerdi.

اور جب ان میں سے ایک گروہ نے (فریضۂ دعوت انجام دینے والوں سے) کہا کہ تم ایسے لوگوں کو نصیحت کیوں کر رہے ہو جنہیں اللہ ہلاک کرنے والا ہے یا جنہیں نہایت سخت عذاب دینے والا ہے؟ تو انہوں نے جواب دیا کہ تمہارے رب کے حضور (اپنی) معذرت پیش کرنے کے لئے اور اس لئے (بھی) کہ شاید وہ پرہیزگار بن جائیں،

اور جب ان میں سے ایک جماعت نے کہا کہ تم ایسے لوگوں کو کیوں نصیحت کرتے ہو جن کو الله ہلاک کرنے والا یا سخت عذاب دینے والا ہے تو انہوں نے کہا اس لیے کہ تمہارے پروردگار کے سامنے معذرت کرسکیں اور عجب نہیں کہ وہ پرہیزگاری اختیار کریں

اور جب ان میں سے ایک گروہ نے کہا کیوں نصیحت کرتے ہو ان لوگوں کو جنہیں اللہ ہلاک کرنے والا ہے یا انہیں سخت عذاب دینے والا، بولے تمہارے رب کے حضور معذرت کو (ف۳۱۵) اور شاید انہیں ڈر ہو(ف۳۱۶)

(Ngươi – hỡi Thiên Sứ hãy nhớ lại khi một nhóm trong số họ khuyên can nhóm người vi phạm giới cấm vào ngày thứ bảy) thì một nhóm (khác) trong số họ nói: “Tại sao các người lại đi khuyên can một đám người mà Allah muốn hủy diệt hoặc muốn trừng phạt họ bằng hình phạt khủng khiếp?” (Nhóm người đó) bảo: “Chúng tôi muốn có lý do trước Thượng Đế của các người (rằng chúng tôi đã hết trách nhiệm) và hy vọng họ biết kính sợ (Allah)!”

(Rántí) nígbà tí ìjọ kan nínú wọn wí pé: “Nítorí kí ni ẹ fí ń ṣe wáàsí fún ìjọ kan tí Allāhu máa parẹ́ tàbí tí Ó máa jẹ ní ìyà tó lágbára?” Wọ́n sọ pé: “(Kí ó lè jẹ́) àwáwí lọ́dọ̀ Olúwa yín àti nítorí kí wọ́n lè bẹ̀rù (Allāhu) ni.”