Chapter 41, Verse 11

Sonra Allah tüstü (düman, yerdən qalxan buxar) halında olan göyə üz tutdu (göyü yaratmaq qərarına gəldi). Ona (göyə) və yerə belə buyurdu: “İstər-istəməz vücuda gəlin!” Onlar da: “İstəyərək (Allahın əmrinə itaət edərək) vücuda gəldik!” – deyə cavab verdilər.

zatim se nebeskim visinama uputio dok je nebo još maglina bilo, pa njemu i Zemlji rekao: \"Pojavite se milom ili silom!\" – \"Pojavljujemo se drage volje!\" – odgovorili su,

Zatim se usmjerio nebu - a ono je bilo dim - pa rekao njemu i Zemlji: "Dođite milom ili silom!" Rekoše: "Dolazimo poslušni."

然後，他志於造天，那時，天還是蒸氣。他對天地說：「你們倆順服地，或勉強地來吧！」它倆說：「我們倆順服地來了。」

En hij ondernam de schepping des hemels: en deze was rook, en hij zeide tot den hemel en tot de aarde: Komt, hetzij gehoorzaam of tegen uwen wil.

و به آسمان پرداخت در حالى‌كه آن دودى‌شكل بود، و به آسمان و زمين گفت: با ميل يا بدون ميل بياييد. گفتند: با ميل آمديم.(11)

سپس به آفرینش آسمان پرداخت، در حالی که بصورت دود بود؛ به آن و به زمین دستور داد: «به وجود آیید (و شکل گیرید)، خواه از روی اطاعت و خواه اکراه!» آنها گفتند: «ما از روی طاعت می‌آییم (و شکل می‌گیریم)!»

آن گاه آهنگ آفرینش آسمان کرد، در حالی که به صورت دود بود، پس به آن و به زمین گفت: خواه یا ناخواه بیایید. آن دو گفتند: فرمانبردار آمدیم.

و آن گاه به خلقت آسمانها توجه کامل فرمود که آسمانها دودی بود، پس (به امر نافذ تکوینی) به آسمان و زمین فرمود که همه (به سوی خدا و اطاعت فرمان حق) به شوق و رغبت یا به جبر و کراهت بشتابید. آنها عرضه داشتند: ما با کمال شوق و میل می‌شتابیم.

Il S'est ensuite adressé au ciel qui était alors fumée et lui dit, ainsi qu'à la terre: «Venez tous deux, bon gré, mal gré». Tous deux dirent: «Nous venons obéissants».

Puis Il Se tourna (istawâ) vers le ciel, qui n’était alors qu’une vapeur (informe) en lui disant, ainsi qu’à la terre : « Venez vous deux, de plein gré ou contraints. » Ils dirent : « Notre venons en toute obéissance. »

Puis Il a procédé à la création du ciel, qui n’était alors que fumée, en lui disant, ainsi qu’à la terre : « Soumettez-vous de gré ou de force. » Ils dirent : « Nous nous soumettons de notre plein gré. »

Dann wandte Er Sich zum Himmel, welcher noch Nebel war, und sprach zu ihm und zu der Erde: "Kommt ihr beide, willig oder widerwillig." Sie sprachen: "Wir kommen willig."

Dann wandte ER sich dem Himmel zu, während er noch Rauch war, dann sagte ER ihm und der Erde: "Kommt beide freiwillig oder widerwillig!" Beide sagten: "Wir kamen freiwillig."

Hierauf wandte Er sich dem Himmel zu, während er noch aus Rauch bestand, und sagte dann zu ihm und zur Erde: "Kommt beide her, freiwillig oder widerwillig." Sie sagten: "Wir kommen in Gehorsam."

Hierauf wandte er sich zu zu dem Himmel, während er Rauch (war) und sagte zu ihm und zur Erde: "Kommt beide her, (in) gehorsam oder gezwungen." Sie sagten beiden: "Wir kommen beide (in) Gehorsam."

Sa'an nan Ya daidaita zuwa ga sama alhãli kuwa ita (a lõkacin) hayãƙi ce, sai Ya ce mata, ita da ƙasã "Ku zo, bisa ga yarda kõ a kan tĩlas." Suka ce: "Mun zo, munã mãsu ɗã'ã. "

Kemudian Dia menuju kepada penciptaan langit dan langit itu masih merupakan asap, lalu Dia berkata kepadanya dan kepada bumi: \"Datanglah kamu keduanya menurut perintah-Ku dengan suka hati atau terpaksa\". Keduanya menjawab: \"Kami datang dengan suka hati\".

Poi si rivolse al cielo che era fumo e disse a quello e alla terra: «Venite entrambi, per amore o per forza». Risposero: «Veniamo obbedienti!».

Poi si volse verso il cielo, che assomigliava a del fumo, e alla terra. Poi disse: “Venite entrambi, volenti o meno”. Costoro dissero: “Veniamo, in obbedienza”

それからまだ煙（のよう）であった天に転じられた。そして天と地に向かって，『両者は，好むと好まざるとに関わらず，われに来たれ。」と仰せられた。天地は（答えて），『わたしたちは喜こんで参上します。』と申し上げた。

അതിനു പുറമെ അവന്‍ ആകാശത്തിന്‍റെ നേര്‍ക്ക്‌ തിരിഞ്ഞു. അത്‌ ഒരു പുകയായിരുന്നു.എന്നിട്ട്‌ അതിനോടും ഭൂമിയോടും അവന്‍ പറഞ്ഞു: നിങ്ങള്‍ അനുസരണപൂര്‍വ്വമോ നിര്‍ബന്ധിതമായോ വരിക. അവ രണ്ടും പറഞ്ഞു: ഞങ്ങളിതാ അനുസരണമുള്ളവരായി വന്നിരിക്കുന്നു.

Então, abrangeu, em Seus desígnios, os céus quando estes ainda eram gases, e lhes disse, e também à terra: Juntai-vos, de bom ou de mau grado! Responderam: Juntamo-nos voluntariamente.

Em seguida, dirigiu-se ao céu, enquanto fumo, e disse-lhe e à terra: "Vinde ambos, de bom ou de mau grado." Ambos disseram: "Viemos obedientes."

Потом Он обратился к небу, которое было дымом, и сказал ему и земле: \"Придите по доброй воле или против воли\". Они сказали: \"Мы придем по доброй воле\".

Потом Он обратился к небу, которое было [лишь] дымом, и сказал ему и земле: \"Предстаньте [предо Мной], хотите вы того или нет\". Они ответили: \"Мы предстанем по доброй воле\".

И в завершение всего ■ Он утвердил создание небес, ■ Что были как бы пеленой из дыма. ■ И молвил Он и Небу, и Земле: ■ \"Добром или неволей, встаньте рядом!\" ■ Они ответили: \"В желанном послушанье ■ Сойдемся рядом мы\".

وري آسمان ڏانھن توجہ ڪيائين ۽ اُھو (اُن وقت) دُونھون ھو، پوءِ اُن کي ۽ زمين کي چيائين تہ خوشيءَ سان خواھ مجبوريءَ سان (وجود ۾) اچو، (ٻنھي) چيو تہ خُوشيءَ سان آياسون

Luego, se dirigió al cielo, que era humo, y dijo a éste y a la tierra: «¡Venid, queráis o no!» Dijeron: «¡Venimos de buen grado!»

«Luego, se ha dirigido a los cielos que eran humo y les ha dicho a ellos y a la Tierra: Venid a Mí de buen grado o a la fuerza. Y ellos han dicho: Venimos de buen grado.»

Luego se dirigió al cielo, el cual era nebuloso, y le dijo al cielo y a la Tierra: ‘¿Vendrán a mí de buen grado o por la fuerza?’ Respondieron: ‘Iremos a Ti de buen grado’.

Соңра күкне халык кылырга теләде ул вакытта күк төтен иде, күккә вә җиргә теләп яки теләмичә: \"Миңа итагать итегез, ягъни Мин әйткәнчә булыгыз!\" Алар әйттеләр: \"Йә Рабби, теләп үз ихтыярыбыз илә баш иябез\", – диделәр.

Sonra buhar/duman halindeki göğe yöneldi de ona ve yerküreye şöyle seslendi: \"İsteyerek veya istemeyerek gelin!\" Onlar şöyle dediler: \"İsteyerek geldik!\

Sonra gaz halinde bulunan göğe yöneldi. Ona ve yere: İsteyerek ya da istemeyerek gelin! dedi. Onlar da: İsteyerek geldik, dediler.

Sonra duman halinde olan göğe yöneldi, ona ve yerküreye: İsteyerek veya istemeyerek, gelin! dedi. İkisi de «İsteyerek geldik» dediler.

پھر وہ سماوی کائنات کی طرف متوجہ ہوا تو وہ (سب) دھواں تھا، سو اس نے اُسے (یعنی آسمانی کرّوں سے) اور زمین سے فرمایا: خواہ باہم کشش و رغبت سے یا گریزی و ناگواری سے (ہمارے نظام کے تابع) آجاؤ، دونوں نے کہا: ہم خوشی سے حاضر ہیں،

پھر آسمان کی طرف متوجہ ہوا اور وہ دھواں تھا تو اس نے اس سے اور زمین سے فرمایا کہ دونوں آؤ (خواہ) خوشی سے خواہ ناخوشی سے۔ انہوں نے کہا کہ ہم خوشی سے آتے ہیں

پھر آسمان کی طرف قصد فرمایا اور وہ دھواں تھا (ف۲۵) تو اس سے اور زمین سے فرمایا کہ دونوں حاضر ہو خوشی سے چاہے ناخوشی سے، دونوں نے عرض کی کہ ہم رغبت کے ساتھ حاضر ہوئے،

Sau đó, Ngài hướng về bầu trời (lúc đó) chỉ là một lớp khói, Ngài phán bảo nó và trái đất: “Hai ngươi hãy đến (thành theo lệnh), thuận hay không thuận?” Cả hai cùng thưa: “Bầy tôi xin thuận đến (thành theo lệnh Ngài).”

Lẹ́yìn náà, Allāhu wà ní òkè sánmọ̀, nígbà tí sánmọ̀ wà ní èéfín. Ó sì sọ fún òhun àti ilẹ̀ pé: “Ẹ wá bí ẹ fẹ́ tàbí ẹ kọ̀.” Àwọn méjèèjì sọ pé: “A wá pẹ̀lú ìfínnú-fíndọ̀.”[1]