Chapter 28, Verse 63

Haqlarında hökm (və’d etdiyimiz əzab) vacib olanlar (şeytanlar və müşriklərin rəisləri) deyəcəklər: “Ey Rəbbimiz! Bunlar bizim (haqq yoldan) azdırdığımız kimsələrdir. Özümüz nə cür azmışdıqsa, onları da elə azdırdıq. Biz onlardan uzaqlaşıb (onlarla əlaqəmizi kəsib) Sənə tərəf gəldik. Əslində onlar bizə ibadət etmirdilər (yalnız öz nəfslərinə uyurdular).

reći će onī na kojima će se riječ obistiniti: \"Gospodaru naš, ove što smo na stranputicu naveli – naveli smo zato što smo i sami na stranputici bili; mi ih se pred Tobom odričemo, oni se nama nisu klanjali.\

Reći će oni na kojima se obistinila Riječ: "Gospodaru naš! Ovo su ti koje smo zaveli. Zaveli smo njih, kao što smo sebe zaveli. Opravdavamo se Tebi: nisu nas obožavali."

受判決的人們說：「我們的主啊！我們曾使這些人迷誤，固然我們迷誤他們，但他們像我們自己一樣迷誤了。我們向你聲明：我們與他們無干，他們沒有崇拜我們。」

En zij, over wie het vonnis der verdoemenis rechtvaardig zal geveld zijn, zullen zeggen: Deze, o Heer, zijn het, welke wij hebben verleid; wij verleidden hen, zoo als wij werden verleid, maar nu verlaten wij hen geheel en wenden ons tot u. Zij aanbaden niet ons maar hunne eigene hartstochten.

كسانى‌كه قرار عذاب آن‌ها ثابت شده، مى‌گويند: خداوندا، اين‌ها كسانى هستند كه ما گمراهشان كرديم، همان‌طور كه خودمان گمراه بوديم. ما از آن‌ها بيزارى مى‌جوييم و به تو پناه مى‌بريم. آن‌ها ما را بندگى نمى‌كردند.(63)

گروهی (از معبودان) که فرمان عذاب درباره آنها مسلم شده است میگویند: «پروردگارا! ما اینها [= عابدان‌] را گمراه کردیم؛ (آری) ما آنها را گمراه کردیم همان‌گونه که خودمان گمراه شدیم؛ ما از آنان به سوی تو بیزاری می‌جوییم؛ آنان در حقیقت ما را نمی‌پرستیدند (بلکه هوای نفس خود را پرستش می‌کردند)!»

کسانی که عذاب بر آنان حتمی و لازم شده [از سردمداران شرک و کفر که مردم را به اطاعت و بندگی خود واداشتند] می گویند: پروردگارا! اینانند [مطیعان ما] که گمراهشان کردیم، همان گونه که ما [به اختیار خود] گمراه شدیم آنان را نیز [به اختیار و انتخاب خودشان] گمراه کردیم، [از آنان] به سوی تو بیزاری می جوییم، ما را نمی پرستیدند، [بلکه هوای نفسشان را می پرستیدند،]

در آن حال آنان که وعده عذابشان محقق و حتمی شده (یعنی پیشوایان کفر) گویند: پروردگارا، ما که این مردم را گمراه کردیم سببش گمراهی ما بود که خلق را هم مانند خود گمراه می‌خواستیم، و امروز (از پیروان خود) به سوی تو بیزاری می‌جوییم که آنها (از روی عقیده) ما را نمی‌پرستیدند (بلکه به هوای نفس خود در پی ما آمدند).

Ceux contre qui la Parole se réalisera diront: «Voici, Seigneur, ceux que nous avons séduits. Nous les avons séduits comme nous nous sommes dévoyés nous-mêmes. Nous les désavouons devant Toi: ce n'est pas nous qu'ils adoraient».

Ceux contre qui le verdict sera prononcé diront alors : « Ce sont là, Seigneur, ceux que nous avons dévoyés. Nous les avons dévoyés comme nous l’avons été nous-mêmes. Nous les désavouons devant Toi. Ce n’était pas nous qu’ils adoraient. »

Ceux contre qui le décret divin aura été prononcé diront : « Voilà, Seigneur, ceux que nous avons dévoyés. Nous les avons égarés comme nous l’avons nous-mêmes été. Nous les désavouons devant Toi. Ce n’est pas nous qu’ils adoraient. »

Diejenigen, über die das Urteil gefällt wird, sagen: "Unser Herr, dies sind jene, die wir irreführten. Wir führten sie irre, wie wir selbst irregingen. Wir sprechen uns vor Dir (von ihnen) los. Nicht wir waren es, die sie anbeteten."

sagen diejenigen, gegen die die Bestimmung Rechtens war: "Unser HERR! Dies sind diejenigen, die wir irreführten. Wir führten sie irre, wie wir irregingen. Wir sagen uns (von ihnen) vor Dir los, sie pflegten uns keineswegs zu dienen.

Diejenigen, gegen die sich das Wort bewahrheitet hat, sagen: "Unser Herr, diese, die wir in Verirrung haben fallen lassen, haben wir (nur) in Verirrung fallen lassen, wie wir selbst in Verirrung gefallen waren. (Von ihnen) sagen wir uns vor Dir los. Nicht uns dienten sie ja."

Sagen diejenigen, die bewahrheitet hat sich gegen sie das Wort: "Unser Herr, diese, diejenigen, die wir in Verirrung haben fallen lassen, wir haben sie in Verirrung fallen lassen, wir wir in Verirrung gefallen waren. Wir sagen uns los vor dir. Nicht waren sie uns am dienen."

Waɗanda magana ta wajaba a kansu, su ce: "Yã Ubangijinmu! Waɗannan sũ ne waɗanda muka halakar mun halakar da su kamar yadda muka halaka. Mun barranta zuwa gare Ka, ba su kasance mũ suke bautã wa ba."

Berkatalah orang-orang yang telah tetap hukuman atas mereka; \"Ya Tuhan kami, mereka inilah orang-orang yang kami sesatkan itu; kami telah menyesatkan mereka sebagaimana kami (sendiri) sesat, kami menyatakan berlepas diri (dari mereka) kepada Engkau, mereka sekali-kali tidak menyembah kami\".

Coloro sui quali si realizzerà il Decreto diranno: «Ecco, Signore, quelli che abbiamo traviato: li abbiamo traviati come abbiamo traviato noi stessi. Li rinneghiamo al Tuo cospetto: non siamo noi che essi adoravano».

Coloro contro i quali sarà provata l’accusa, diranno: “Signore nostro! Costoro sono coloro che abbiamo fatto deviare. Li abbiamo fatti deviare, così come noi stessi eravamo deviati. Noi dichiariamo di fronte a Te la Nostra innocenza. Non siamo certo noi coloro che adoravano”.

判決が言い渡される者たち（不信心者）は言う。「主よ，これらは，わたしたちが迷わせた者（外の不信心者）です。かれらを迷わせましたが自分たちも迷っていたのです。だがわたしたちは，あなたに対して潔白です。かれらが拝したのは，決してわたしたちではありません。」

( ശിക്ഷയെപ്പറ്റിയുള്ള ) വാക്ക്‌ ആരുടെ മേല്‍ സ്ഥിരപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവോ അവര്‍ ( അന്ന്‌ ) ഇപ്രകാരം പറയുന്നതാണ്‌: ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, ഇവരെയാണ്‌ ഞങ്ങള്‍ വഴിപിഴപ്പിച്ചത്‌. ഞങ്ങള്‍ വഴിപിഴച്ചത്‌ പോലെ അവരെയും വഴിപിഴപ്പിച്ചതാണ്‌. ഞങ്ങള്‍ നിന്‍റെ മുമ്പാകെ ഉത്തരവാദിത്തം ഒഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളെയല്ല അവര്‍ ആരാധിച്ചിരുന്നത്‌.

E aqueles sobre os quais pesar tal atribuição, dirão: Ó Senhor nosso, são estes os que extraviamos; extraviamo-los, como fomos extraviados; isentamo-nos deles na Tua presença, posto que não nos adoravam.

Aqueles contra quem se cumprirá o Dito, dirão: "Senhor nosso! São estes os que transviamos; transviamo-los como nós nos transviamos. Rompemos com eles, perante Ti. Eles a nós não adoravam."

Тогда те, относительно которых подтвердилось Слово, скажут: \"Господь наш! Вот те, которых мы ввели в заблуждение. Мы ввели их в заблуждение, потому что сами были заблудшими. Мы отрекаемся от них перед Тобой. Не нам они поклонялись\".

Те, относительно которых приговор [Аллаха] исполнится, скажут: \"Господи наш! Это те, которых мы совратили с пути. Мы совратили их подобно тому, как сами мы сбились с пути. Мы отрекаемся от них перед Тобой: они не поклонялись нам\".

И скажут те, над коими (Господне) ■ Слово оправдалось: ■ \"Господь наш! Это - те, которых заблудили мы ■ (Лишь) потому, что сами были в заблужденье. ■ Мы пред Тобой свободны (от греха их) - ■ Ведь чтили (на земле) они не нас, ■ (А свои собственные страсти)!\

(اُن ڏينھن) جن تي عذاب (جو حُڪم) لازم ٿي چڪو ھوندو، سي چوندا تہ اي اسانجا پالڻھار! ھي اُھي آھن جن کي گمراھ ڪيوسون، جھڙا پاڻ گمراھ ٿياسون تھڙو کين (بہ) ڪيوسون، (ھاڻي سڀني کان) تنھنجي آڏو بيزار ٿيون ٿا، اُھي اسان کي نہ پوڄيندا ھئا

Aquéllos contra quienes se pronuncie la sentencia dirán: «¡Señor! éstos son los que nosotros descarriamos. Les descarriamos como nosotros también estábamos descarriados. Somos inocentes ante Ti. No es a nosotros a quienes servían».

aquellos que hayan sido sentenciados dirán: «¡Señor nuestro! ¡Estos son a quienes nosotros habíamos extraviado! ¡Les extraviamos de la misma manera en que nosotros estábamos extraviados! Nosotros somos inocentes ante Ti. No era a nosotros a quienes ellos adoraban.»

Dirán los [‘socios’] sentenciados [al Infierno]: "¡Señor nuestro! Éstos son los que desviamos. Los desviamos porque nosotros estábamos desviados. No somos responsables por sus actos, no era a nosotros a quienes adoraban".

Үзләренә ґәзап ваҗеб булган азгынлыкта булган кешеләрнең башлыклары әйтерләр: \"Ий Раббыбыз, ошбу кешеләрне без аздырдык, ләкин без аларны азгынлыкка көчләмәдек, безнең вәсвәсәбез белән азгынлыкны ихтыяр иттеләр, ий Рабби без алардан биздек, сиңа кайттык, алар безгә гыйбадәт кылмадылар бәлки үз нәфесләренә итагать иттеләр\", – дип.

Üzerlerine hüküm hak olanlar şöyle diyecekler: \"Rabbimiz, azdırdıklarımız işte şunlar! Kendimiz azdığımız gibi onları da azdırdık. Onlardan uzak olduğumuzu sana arz ediyoruz. Zaten onlar sadece bize kulluk/ibadet etmiyorlardı ki!..\

Haklarında (azap) sözü gerçekleşmiş olanlar: Rabbimiz! İşte azdırdıklarımız onlardır. Kendimiz azdığımız gibi onları da azdırdık. Onlardan beri olduk/uzaklaştık, sana geldik. Zaten onlar bize de ibadet etmiyorlardı, dediler.

(O gün) aleyhlerine söz (hüküm, gerçekleşmiş olanlar: Rabbimiz! Şunlar azdırdığımız kimselerdir. Biz nasıl azmışsak onları da öylece azdırdık (yoksa onları zorlayan bir gücümüz yoktu. Onların suçlarından) beri olduğumuzu sana arzederiz. Zaten onlar aslında bize tapmıyorlardı (kendi arzularına tapıyorlardı), derler.

وہ لوگ جن پر (عذاب کا) فرمان ثابت ہو چکا کہیں گے: اے ہمارے رب! یہی وہ لوگ ہیں جن کو ہم نے گمراہ کیا تھا ہم نے انہیں (اسی طرح) گمراہ کیا تھا جس طرح ہم (خود) گمراہ ہوئے تھے، ہم ان سے بیزاری ظاہر کرتے ہوئے تیری طرف متوجہ ہوتے ہیں اور وہ (درحقیقت) ہماری پرستش نہیں کرتے تھے (بلکہ اپنی نفسانی خواہشات کے پجاری تھے)،

(تو) جن لوگوں پر (عذاب کا) حکم ثابت ہوچکا ہوگا وہ کہیں گے کہ ہمارے پروردگار یہ وہ لوگ ہیں جن کو ہم نے گمراہ کیا تھا۔ اور جس طرح ہم خود گمراہ ہوئے تھے اسی طرح اُن کو گمراہ کیا تھا (اب) ہم تیری طرف (متوجہ ہوکر) اُن سے بیزار ہوتے ہیں یہ ہمیں نہیں پوجتے تھے

کہیں گے وہ جن پر بات ثابت ہوچکی (ف۱۶۱) اے ہمارے رب یہ ہیں وہ جنہیں ہم نے گمراہ کیا، ہم نے انہیں گمراہ کیا جیسے خود گمراہ ہوئے تھے (ف۱۶۲) ہم ان سے بیزار ہوکر تیری طرف رجوع لاتے ہیں وہ ہم کو نہ پوجتے تھے (ف۱۶۳)

Những kẻ mà Lời (kết tội) đã được khẳng định đối với bọn họ sẽ thưa: “Lạy Thượng Đế của bầy tôi! Đây là những kẻ mà bầy tôi đã dắt đi lạc. Bầy tôi dắt bọn họ đi giống như việc tự bản thân bầy tôi đi lạc; bầy tôi vô can với bọn họ trước mặt Ngài; bọn họ đã không thờ phượng bầy tôi trước đây.”

Àwọn tí ọ̀rọ̀ náà kò lé lórí wí pé: “Olúwa wa, àwọn wọ̀nyí tí a kó ṣìnà, a kó wọn ṣìnà gẹ́gẹ́ bí àwa náà ṣe ṣìnà. A yọwọ́ yọsẹ̀ (nínú ọ̀rọ̀ wọn) níwájú Rẹ (báyìí); kì í ṣe àwa ni wọ́n ń jọ́sìn fún.”