Chapter 11, Verse 10

Əgər başına gələn bir müsibətdən sonra, ona firavanlıq, səadət nəsib etsək, mütləq: “Artıq fəlakətlər məndən sovuşdu” - deyər və sözsüz ki, sevinib öyünər.

A ako ga blagodatima obaspemo, poslije nevolje koja ga zadesila, on će, sigurno, reći: \"Nevolje su me napustile!\" On je doista umišljen i razmetljiv,

A ako damo da on iskusi blagonaklonost, nakon što ga je nevolja dotakla, sigurno će reći: "Zla su otišla od mene." Uistinu, on je veseo, hvalisav,

在遭遇艱難之後，如果我使他嘗試幸福，他必定說：「災害已脫離我了。」他必定欣喜而且自誇。

En indien wij hem onze gunst doen ondervinden, nadat hem een ongeval is overkomen, zal hij zekerlijk zeggen: De ongevallen die mij zijn overkomen, zijn van mij afgewend, en hij zal vroolijk en trotsch worden.

و اگر بعد از سختى كه به او رسيده نعمتى به او بچشانيم، حتماً مى‌گويد: بدى‌ها از من دور شده، چون خوشحال است و افتخار مى‌كند.(10)

و اگر بعد از شدّت و رنجی که به او رسیده، نعمتهایی به او بچشانیم، می‌گوید: «مشکلات از من برطرف شد، و دیگر باز نخواهد گشت!» و غرق شادی و غفلت و فخرفروشی می‌شود...

و اگر پس از گزند و آسیبی که به او رسیده خوشی و رفاهی به او بچشانیم، قطعاً خواهد گفت: همه [گزندها و] آسیب ها از فضای زندگی ام رفت [و دیگر آسیبی نمی بینم و] مسلماً در آن حال [که غافل از حوادث آینده است] بسیار شادمان و خودستا خواهد بود.

و اگر آدمی را به نعمتی پس از محنتی که به او رسیده باشد رسانیم (مغرور و غافل شود و) گوید که دیگر روزگار زحمت و رنج من سرآمده، سرگرم شادمانی و مفاخرت گردد.

Et si Nous lui faisons goûter le bonheur, après qu'un malheur l'ait touché, il dira: «Les maux se sont éloignés de moi», et le voilà qui exulte, plein de gloriole.

Et si Nous lui faisons goûter les jours fastes après que l’ont affecté des jours néfastes, il dit : « Les maux sont loin de moi ! » et le revoilà ravi et plein d’orgueil.

Si, à l’inverse, Nous le délivrons du mal qui l’accablait et le comblons de Nos bienfaits, il dit, plein d’insolence et d’arrogance : « Le malheur s’est éloigné de moi ! »

Und wenn Wir ihm nach einer Drangsal, die ihn getroffen hat, eine Gabe bescheren, sagt er sicherlich: "Das Übel ist von mir gewichen." Siehe, er ist frohlockend und prahlend.

Und wenn WIR ihm eine Wohltat erweisen nach einem Unglück, das ihn traf, bestimmt sagt er: "Die gottmißfälligen Taten sind von mir fortgegangen." Gewiß, ER ist doch überglücklich, stolz.

Und wenn Wir ihn Angenehmes kosten lassen nach Leid, das ihm widerfuhr, sagt er ganz gewiß: "Das Übel ist von mir gewichen." Und er ist fürwahr froh und prahlerisch,

Und wenn wir ihm kosten lassen Angenehmes, nach Leid, das ihm widerfuhr, ganz gewiss wird er sagen: "Gewichen ist das Übel von mir." Wahrlich, er (ist) sicherlich froh, prahlerisch.

Kuma lalle ne idan Mun ɗanɗana masa ni'ima a bãyan cũta ta shãfe shi, Yana cẽwa mũnanan halaye sun tafi daga wurina. Lalle shi mai farin ciki ne, mai alfahari.

Dan jika Kami rasakan kepadanya kebahagiaan sesudah bencana yang menimpanya, niscaya dia akan berkata: \"Telah hilang bencana-bencana itu daripadaku\"; sesungguhnya dia sangat gembira lagi bangga,

Se gli facciamo gustare una grazia dopo la sventura, dirà certamente: «I mali si sono allontanati da me» e diverrà esultante e borioso;

Però, se gli concediamo un assaggio del Nostro favore dopo che è stato toccato dall’avversità, sicuramente dirà: “Tutto il male si è allontanato da me” e sarà preda dell’esaltazione e dell’orgoglio.

だが災いに見舞われた後われがもし恩恵を味わしめると，かれは，「不幸はわたしから去ってしまった。」と言って必ず狂喜して自慢する。

അവന്ന്‌ ഒരു കഷ്ടത ബാധിച്ചതിന്‌ ശേഷം നാമവന്ന്‌ ഒരു അനുഗ്രഹം ആസ്വദിപ്പിച്ചുവെങ്കിലോ നിശ്ചയമായും അവന്‍ പറയും; തിന്‍മകള്‍ എന്നില്‍ നിന്ന്‌ ഒഴിഞ്ഞ്‌ പോയിരിക്കുന്നു എന്ന്‌. തീര്‍ച്ചയായും അവന്‍ ആഹ്ലാദഭരിതനും അഹങ്കാരിയുമാകുന്നു.

Mas, se o fazemos gozar do bem-estar, depois de haver padecido a adversidade, diz: As vicissitudes desapareceram! Eei-lo, então, exultante, jactancioso.

E, se o fazemos experimentar prosperidade, após infortúnio, que o haja tocado, diz: "Os males se foram, para longe de mim." Por certo, fica jubiloso, vanglorioso.

Если же Мы дадим ему вкусить милость после постигшей его беды, то он говорит: \"Напасти оставили меня в покое\". Он начинает ликовать и бахвалиться.

Если же Мы дадим ему вкусить благоденствие после беды, постигшей его, он непременно говорит: \"Напасти оставили меня в покое\", - и, воистину, он ликует и гордится.

Но если Мы позволим человеку ■ Вкус благоденствия познать ■ После того, как тяжкие невзгоды ■ Легли (Господним испытаньем) на него, ■ Он, несомненно, говорит: ■ \"Покинули меня невзгоды!\" ■ Ликует он тогда и исполняется гордыни.

۽ جيڪڏھن اُن کي ڏک پھچڻ کانپوءِ سُک پُھچايون تہ ضرور چوندو تہ مون کان ڏک ويا، اُھو پڪ سرھو وڏائي ڪندڙ ٿيندو آھي

Si le hacemos gustar una dicha., luego de haber sufrido una desdicha, seguro que dice: «¡Se han alejado de mí los males!» Sí, se regocija, se ufana.

Y, si le hacemos disfrutar de una merced después de haber sufrido una dificultad, con seguridad dirá: «Se han ido de mí los males.» y se llenará de alegría y orgullo.

Pero cuando le agracio luego de haber padecido una adversidad, dice: "Se han alejado los males de mí", se regocija con arrogancia.

Әгәр бер кешегә башта зарар биреп, соңра зарарны алып нигъмәт бирсәк, әлбәттә, ул кеше зарарны бүтән күрмәс төсле итеп, \"тәхкыйк зарарлы нәрсә миннән китте\", дияр! Вә ул, әлбәттә, шатланыр һәм тәкәбберләнер, баштагы хәлен онытыр.

Ve eğer ona, kendisine gelip çatan bir zorluk ve kederden sonra bolluk ve nimet tattırırsak, hiç kuşkusuz şöyle diyecektir: \"Tüm sıkıntı ve kötülükler benden uzaklaşmıştır.\" Bu durumda o, bir sevinç şımarığı, bir kendini beğenmiş olur.

Eğer ona, kendisine dokunan sıkıntıdan sonra nimetler verirsek şöyle söyleyecektir: Kötülükler benden uzaklaştı. O, gerçekten şımaracak ve övünecektir.

Eğer kendisine dokunan bir zarardan sonra ona bir nimet tattırırsak, elbette «Kötülükler benden gitti» der. Çünkü o (bunu derken) şımarıktır, kibirlidir.

اور اگر ہم اسے (کوئی) نعمت چکھاتے ہیں اس تکلیف کے بعد جو اسے پہنچ چکی تھی تو ضرور کہہ اٹھتا ہے کہ مجھ سے ساری تکلیفیں جاتی رہیں، بیشک وہ بڑا خوش ہونے والا (اور) فخر کرنے والا (بن جاتا) ہے،

اور اگر تکلیف پہنچنے کے بعد آسائش کا مزہ چکھائیں تو (خوش ہو کر) کہتا ہے کہ (آہا) سب سختیاں مجھ سے دور ہوگئیں۔ بےشک وہ خوشیاں منانے والا (اور) فخر کرنے والا ہے

اور اگر ہم اسے نعمت کا مزہ دیں اس مصیبت کے بعد جس اسے پہنچی تو ضرور کہے گا کہ برائیاں مجھ سے دور ہوئیں بیشک وہ خوش ہونے والا بڑائی مارنے والا ہے (ف۲۴)

Nhưng nếu TA cho (con người) nếm trải phú quý sau tai họa (nghèo khó, bệnh tật) thì chắc chắn y sẽ nói: “Những điều xấu đã đi mất” rồi chắc chắn y sẽ vui mừng một cách tự đắc.

Dájúdájú tí A bá sì fún un ní ìdẹ̀ra tọ́wò lẹ́yìn ìnira tó fọwọ́ bà á, dájúdájú ó máa wí pé: “Àwọn aburú ti kúrò lọ́dọ̀ mi.” Dájúdájú ó máa di aláyọ̀pọ̀rọ́, onífáàrí.